జర్నలిస్టుల సంక్షేమం: పాలకుల హామీలు, వాస్తవ పరిస్థితులపై సమగ్ర కథనం

జర్నలిజం 'నాలుగో స్తంభం'గా చెప్పుకుంటున్నప్పటికీ, ఆ స్తంభాన్ని నిలబెట్టే జర్నలిస్టుల జీవితాలు మాత్రం చీకటిమయంగా మారాయని పలువురు అభిప్రాయపడుతున్నారు. ముఖ్యంగా 15-20 ఏళ్లుగా విలువలతో పనిచేసిన సీనియర్ జర్నలిస్టులు జీవన పోరాటంలో ఓడిపోతున్నారని, వారికి వృత్తి గౌరవం తప్ప జీవితంలో ఏమీ మిగలలేదని విమర్శలున్నాయి. ఇతరుల జీవితాల్లో వెలుగులు నింపినవారే తమ జీవితాల్లో చీకట్లతో పోరాడుతున్నారని తెలుస్తోంది.

ప్రభుత్వాలు సంక్షేమం పేరుతో ఇచ్చే హామీలు, రాజకీయ నాయకుల వాగ్దానాలు నీటి మూటలుగా మిగిలిపోతున్నాయని బాధితులు ఆరోపిస్తున్నారు. కనీస ఆదాయం లేక, ఆరోగ్య సమస్యలతో బాధపడుతూ, కుటుంబాలను పోషించలేని స్థితికి చేరుకున్నారని, కొందరు అనారోగ్యంతో మంచానికే పరిమితమై జీవచ్ఛవాలుగా మారారని సమాచారం. ఒకప్పుడు గౌరవంగా తిరిగిన వారు ఇప్పుడు సమాజంలో అజ్ఞాతవాసుల్లా మిగిలిపోవడం బాధాకరమని అంటున్నారు.

గత 20 ఏళ్లుగా తెలుగు రాష్ట్రాల్లో ఏ ప్రభుత్వం వచ్చినా జర్నలిస్టుల సంక్షేమంపై పెద్దగా మార్పు తీసుకురాలేదని విశ్లేషకులు పేర్కొంటున్నారు. ప్రతి ఎన్నికల్లోనూ వినిపించే జర్నలిస్టుల ఇళ్ల స్థలాల వాగ్దానం నెరవేరని కలగానే మిగిలింది. కరోనా సమయంలో మరణించిన జర్నలిస్టులకు ప్రకటించిన నష్టపరిహారాన్ని కూడా పూర్తిగా అమలు చేయలేకపోయిన ప్రభుత్వాల వైఖరి, జర్నలిస్టుల పట్ల వ్యవస్థ చూపుతున్న నిర్లక్ష్యానికి నిదర్శనమని అంటున్నారు. అక్రిడేషన్‌ను సంక్షేమ పథకాలతో ముడిపెట్టడం వల్ల అర్హులైన అనేక మంది జర్నలిస్టులు లబ్ధి పొందలేకపోతున్నారని, ఇది అన్యాయమని పలువురు అభిప్రాయపడుతున్నారు.

సీనియర్ జర్నలిస్టుల విషయంలో ప్రభుత్వం స్పష్టమైన విధానం తీసుకురావాలని, కనీసం 10 సంవత్సరాల అనుభవం ఉన్న వారిని గుర్తించి, వారి పరిస్థితిపై సమగ్ర సర్వే నిర్వహించాలని కోరుతున్నారు. అవసరమైన వారికి పెన్షన్, ఆరోగ్య బీమా, ఇళ్ల స్థలాలు వంటి ప్రాథమిక భద్రతలు కల్పించాలని సూచిస్తున్నారు. అక్రిడేషన్ ఉన్నా లేకపోయినా, ఈ వృత్తికి సేవ చేసిన వారిని గుర్తించడం ప్రభుత్వ బాధ్యత అని నొక్కి చెబుతున్నారు. మీడియా సంస్థలు కూడా తమ బాధ్యతను గుర్తించి, సంవత్సరాల తరబడి పనిచేసిన జర్నలిస్టులను ఆదుకోవాలని, శ్రమదోపిడీకి ముగింపు పలకాలని సూచిస్తున్నారు.