మే డే సందర్భంగా కార్మికుల కష్టాలు, సామాజిక అసమానతలపై ఉపాధ్యాయ శిక్షణా అధ్యాపకులు డా. ఈపూరి శేషగిరి తన అభిప్రాయాలను వ్యక్తం చేశారు. కష్టజీవుల స్ఫూర్తి, మానవత్వపు ఆకాంక్షలను ఆయన తన రచనలో పొందుపరిచారు.
శ్రామికుల కష్టమే లోకానికి స్వరం, పాలనలో మార్పు లోకానికి వరం అంటూ మే డే సందర్భంగా కార్మికుల ఆకాంక్షలను, సామాజిక అసమానతలపై ఆవేదనను ఒక ఉపాధ్యాయ శిక్షణా అధ్యాపకులు డా. ఈపూరి శేషగిరి వ్యక్తం చేశారు.
తిరగబడిన కత్తులు నశించి, తిరగబడిన కలాల విప్లవ జ్యోతులై వెలిగాయని, కొడవళ్లు భూస్వాముల తలలు నరికేవి కాదని, కర్షకుల కొడవళ్లు ప్రపంచానికి అన్నం పెట్టేవని ఆయన పేర్కొన్నారు. కష్టజీవుల డొక్కలు ఎండిపోయినా, కష్టాల భారాలు మోస్తున్నా కాలమే దీనికి సాక్షిగా నిలిచిందని తెలిపారు.
ప్రభుత్వ పాఠశాలల్లో అక్షరాలు నేర్చిన నిరుద్యోగులు సమాజంలో బిళ్ల బంట్రోతులై మిగిలిపోతున్నారని, అక్షరాల ఒడిలో నడవలేని జీవితం, కష్టజీవుల బతుకుల్లో చిరిగిన కాగితంలా మారిందని ఆయన ఆవేదన వ్యక్తం చేశారు. కార్పొరేట్ పిల్లల జీవితాలు పువ్వులై వెలుగుతుంటే, పేద పిల్లల కలలు నిశ్శబ్ద చీకటి దీపాలై కరిగిపోతున్నాయని విమర్శించారు.
కులాల అనైక్యతతో కట్టిన గోడలు, మతాల మత్తులో గీసిన రక్తపు రేఖలు ఎప్పుడు చెరిగిపోతాయని ప్రశ్నించారు. దేశాల మధ్య వైరం శాపంలా చుట్టుకుని, అమాయక పసిపిల్లలకు పాపంలా అంటుకుందని, రణరంగంలో రాలిన రక్తపు చుక్కలు, పసిపిల్లల కళ్లలో జారిన కన్నీటి చుక్కలు మనిషి మానవత్వాన్ని మరిచి పశువై మారేలా చేస్తున్నాయని పేర్కొన్నారు. కత్తులు కాదు కలాలే గెలిచే రోజు రావాలని, కులాలు కాదు మనుషులు కలిసే లోకం కావాలని, మతాల మత్తును విడిచి మానవత్వం వెలిగే రోజులు రావాలని, చెమట చుక్కల విలువ తెలిసే సమయం రావాలని, కష్టజీవుల గౌరవమే నిజమైన స్వాతంత్ర్యం కావాలని డా. శేషగిరి ఆకాంక్షించారు.
